| |
Dossier: South Park
 Intro. South Park is een Amerikaanse tekenfilm-sitecom met een grote reputatie op het gebied van grove, surrealistische en vaak inktzwarte humor op het gebied van religie, politiek, geweld, misbruik, seksualiteit en psychische aandoeningen. De serie wordt gemaakt door Trey Parker en Matt Stone, die ook de stemmen voor hun rekening nemen. Het verhaal draait rond een groepje kinderen, Stan Marsh, Kyle Broflovski, Eric Cartman en Kenny McCormick, die de meest bizarre avonturen beleven in het imaginaire bergstadje South Park. Hoewel grofheid het handelsmerk van Parker en Stone is, is hun maatschappijkritiek meestal vlijmscherp en hun morele standpunt genuanceerd.
Religie. South Park schuwt de religieuze satire niet. Jezus is een van de inwoners van South Park en neemt het geregeld op tegen zijn aartsrivaal Satan. God wordt voorgesteld als een pratend vogelbekdier ("wat mooi is in de ogen van de mensen, is niet mooi in de ogen van God"). Andere religieuze onderwerpen zijn: wenende madonnabeelden (Bloody Mary), fundamentalistisch atheïsme (Go, God, Go 1 en 2), religieuze intolerantie en vrijheid van meningsuiting (Cartoon Wars 1 en 2) en terrorisme (Imaginationland 1, 2 en 3). Kyle , een van de hoofdrolspelers, is een expliciet joodse jongen. In enkele van de betere afleveringen wordt antisemitisme op een briljante manier belachelijk gemaakt, meestal door het tot in extreme doorvoeren van racistische vooroordelen (The Passion of the Jew, Ginger Kids, Two Days Before the Day After Tomorrow en Jewbilee).
Genesis en SouthPark kraken televangelisten
 Artikel, Isidorusweb.nl, 05-07-10
 Christelijk activisme is van alle tijden. Maar hoe ver mag je gaan? Deze maand was de evangeliste Suzette Hattingh in ons land, die gelinkt is aan de Duitse evangelist Reinhard Bonnke die in het nieuws kwam met dodenopwekking en beschuldigingen richting de islam. In 1991 bracht de fameuze rockband Genesis het lied Jesus He Knows Me uit (van de cd We Can't Dance). Schrijver en leadsinger van Genesis Phil Collins gaat daarin stevig te keer tegen televisiedominees, een verschijnsel dat in Amerika wijd en zijd verspreid is. Inspiratiebron voor zijn subtiele tirade zijn de 'televangelisten' als Robert Tilton, Jim Bakker en Benny Hinn. Alle drie waren beschuldigd van fraude, afpersing en chantage. Lees verder.
Mohammed, censuur en Southpark
Artikel, Isidorusweb.nl, 22-04-10
 De makers van de satirische 'animated sitecom' Southpark, Matt Stone en Trey Parker, zijn op internet bedreigd vanwege hun laatste twee episodes 200 en 201 waarin de profeet Moahmmed figureert. Toch is deze dubbelaflevering geen satire op Mohammed. Het is een aanklacht tegen de slappe knieën van krantenredacties en televisiestations. Angst is een slechte raadgever, en censuur een zwakke verdediging. In 2010 hernemen Stone en Parker het thema rond de afbeelding van Mohammed met de dubbelaflevering 200/201.Volgens Tom Cruise (Trapped in the Closet, 2005) omdat Mohammed de unieke eigenschap bezit immuun te zijn tegen parodieën en satire. Lees verder.
Facebook, vriendschap en status
 Artikel, mediareligiecultuur.nl, 08-04-10
 Stan Marsh is de enige kid in town die geen profiel op Facebook heeft. Eric, Kenny en Kyle hebben wel een account. Ze zitten in dezelfde kamer terwijl ze druk bezig zijn elkaar digitaal te mailen, te ‘tikken’ (‘poke’), op elkaars berichten en foto’s commentaar te geven, en domme online games te spelen. Stan weet lang weerstand te bieden tegen de sociale druk om ook op Facebook aanwezig te zijn, maar als ‘verrassing’ hebben zijn vrienden er één voor hem gemaakt. Southpark neemt in de nieuwste episode You have 0 friends het verschijnsel sociale media genadeloos op de hak. In sociale netwerken als Facebook wordt vriendschap gereduceerd tot status, en de sociale druk is op internet nog groter dan in real life. Lees verder.
Pasen…. Jezus, eieren en een Geheim
  Column, Schoolbestuur, 30-03-10; Credible.nl, 31-03-10
 Op Paasochtend zit de familie Marsh uit de Amerikaanse cartoonserie SouthPark aan het traditionele familie-ontbijt. Terwijl iedereen zijn geverfde eitjes zit te pellen, vraagt zoon Stan: "Mag ik iets vragen? Wat doen we hier?" Zijn vader Randy antwoordt: "Wat bedoel je? Het is Pasen!" Stan: "Maar waarom verven we dan eieren?" Randy: "….omdat de paashaas ze dan kan verstoppen." Stan: "Ja, maar waarom?" Randy: "Stanley, met Pasen vieren we dat Jezus werd opgewekt nadat hij voor onze zonden werd gekruisigd." Stan: "Ik zie de logica er niet van in. Er lijkt een enorm gat te zitten tussen Jezus die aan het kruis sterft, en een reusachtige haas die eieren verbergt." Lees verder.
Seksuele hypocrisie
Artikel, mediareligiecultuur.nl, 26-03-10
 Southpark stat bekend om zijn maatschappij satire. In Sexual Healing maken zij de Westerse hypocriete ten opzichte van overspel belachelijk: moreel zondig is alleen hij die betrapt wordt. En de oorzaak van immoreel gedrag ligt vooral buiten het eigen geweten. Stone en Parker laten de mannen uit de episode voortdurend naar willekeurige vrouwen loeren: de ogen flitsen even snel op en neer, vooral als ze het over overspel van de ‘anderen’ hebben. Maar: ‘wie naar een vrouw kijkt om haar te begeren, heeft haar al genomen’. Hier wordt niet de handeling geproblematiseerd, maar ook vooral de intentie. De celebrities worden gestraft in SouthPark omdat ze gepakt zijn, maar feitelijke moeten alle mannen in de episode zichzelf net zo hard aanpakken. Lees verder.
Help, ik ben intolerant
Column, 04-02-10
 Ik ben de weg een beetje kwijt. Niets om je over op te winden, zou je zeggen. En dat probeer ik dan ook niet te doen. Ik loer uit mijn ooghoeken of ik ergens een mooi, ronde steen vind om even onder te gaan liggen. Onder deze comfortabele steen denk ik na over een aantal beelden die voor mijn ogen blijven dansen. Twee zwangere mannen, twee mamma's en een manvrouwman-model. “Kijk, iets tolereren betekent niet dat je het er ook mee eens moet zijn. Tolerantie betekent dat je er mee moet leren leven. Je tolereert een jankend kind naast je in het vliegtuig. Je tolereert een verkoudheid. Maar het kan je nog altijd pisnijdig maken.” Lees verder.
South Park hekelt hypocriete reality shows
Artikel, 31-10-09
 In de aflevering Whale Whores richten Stone en Parker hun pijlen op de hypocriete van de talloze reality shows op televisie. Vooral 'Whale Wars' en 'Deadliest Catch' moeten het ontgelden: zowel de makers als de kijkers overigens. Zowel 'Whale Wars' als 'Deadliest Catch' worden door Discovery Channel uitgezonden. In beide shows wordt gesuggereerd dat het rauwe leven van walvisactivisten en krabvissers ongecensureerd wordt weergegeven. Als Stan, Cartman en Kenny aan boord van de legendarische 'Rainbow Warrior' op weg zijn om Japanse walvisvaarders tegen te houden, worden ze geblokkeerd door de boot van krabvissers. Op dat moment worden ook de cameramensen aan boord van de schepen getoond, waardoor de suggestie van realiteit direct verdwijnt. Lees verder.
South Park’s Vagevuur
Artikel, Isidorusweb.nl, 20-10-09
 Het vagevuur, ergens tussen hemel en aarde, beleeft een verrassende comeback. De wachtkamer van de eeuwigheid is door de moderne theologie nogal genegeerd, evenals de hel, ten gunste van de hemel (eventueel op aarde). South Park localiseert in de episode Dead Celebrities het Purgatorium in een vliegtuig dat nooit opstijgt. South Park is een Amerikaanse tekenfilm-sitecom met een grote reputatie op het gebied van grove, surrealistische en vaak inktzwarte humor op het gebied van religie, politiek, geweld, misbruik, seksualiteit en psychische aandoeningen. Hoewel grofheid het handelsmerk van Parker en Stone is, is hun maatschappijkritiek meestal vlijmscherp en hun morele standpunt genuanceerd. Lees verder.
South Park bekritiseert 'economische religie'
Opinie, Isidorusweb.nl, 28-03-09
 South Park is grofgebekt en spaart religie niet. Toch is zij op een magistrale wijze in staat te waarschuwen voor de gevaren 'andere religies', zoals bijvoorbeeld die in De Economie en zijn Verlosser Obama, in Margaritaville. Deze 'verreligieusisering' van het economische bereik is een gevaarlijke tendens, die door de makers van South Park naadloos wordt aangevoeld en op vrij schokkende, maar zeer doeltreffende wijze wordt gehekeld. De economisch-maatschappelijke satire over de ongrijpbare wereld van het grote geld wordt in de tweede verhaallijn opgenomen in een meer filosofisch-religieus verhaal. Geconfronteerd met een complete stilstand van de economie, failliete bedrijven en massa-ontslagen ontpopt Stan Marsh zich als een nieuwe Messias. Lees verder.
|
