|
Columns
De hacker, de journalist en het pornoverbod
Column, 11-02-10
Okee, zomaar een berichtje in de krochten van nieuwssite NU.nl. Onder de verder niet zo spannende titel "Hackers in actie tegen censuur van porno" staan de acties beschreven van een Australisch hackercollectief dat zich verzet tegen internetcensuur. (Okee, ik geef het toe: de combinatie tussen 'nieuws' en 'porno' deed me klikken). Maar dan staat er: "De aanval werd uitgevoerd vanwege pogingen van de regering van Australië om bepaalde online porno-video's te weren met behulp van een internetfilter." Dit snap de fatsoenlijke burgerman in mij nog wel, ookal verzet de privacy-minnende antifascist zich tegen elke vorm van censuur, zeker door de staat. Maar dan begint de journalistieke rollercoaster. Lees verder.
Help, ik ben intolerant
Column, 04-02-10
Ik ben de weg een beetje kwijt. Niets om je over op te winden, zou je zeggen. En dat probeer ik dan ook niet te doen. Ik loer uit mijn ooghoeken of ik ergens een mooi, ronde steen vind om even onder te gaan liggen. Onder deze comfortabele steen denk ik na over een aantal beelden die voor mijn ogen blijven dansen. Twee zwangere mannen, twee mamma's en een manvrouwman-model. “Kijk, iets tolereren betekent niet dat je het er ook mee eens moet zijn. Tolerantie betekent dat je er mee moet leren leven. Je tolereert een jankend kind naast je in het vliegtuig. Je tolereert een verkoudheid. Maar het kan je nog altijd pisnijdig maken.” Lees verder.
Geef mannen hun mannelijke God terug
Column, Isidorusweb.nl, 01-02-10
Engelse mannen vinden het christelijke geloof te vrouwelijk en gaan daarom niet naar de kerk. Dat blijkt uit onderzoek van de christelijke liefdadigheidsorganisatie Vision for Men. Mannen houden er niet van om liefdesliederen te zingen, helemaal niet als ze gericht zijn aan een andere man. Ze vinden het niks dat de voorgangers in jurken lopen en ze vinden het kerkinterieur met alle bloemen en Mariabeelden te vrouwelijk. Allemaal redenen waarom steeds minder mannen naar de kerk gaan, aldus het onderzoek. Hoe kan je als 'echte man' nu van een mannelijke God houden? Vrouwelijke mystici als Theresia van Avila konden dan ook in erotische taal over hun goddelijke liefde zingen. Bij mannen werkt zo iets toch vooral op de lachspieren. Lees verder.
In gevecht met God
Column, Schepper&Co (NCRV), 04-10-09
Dit verhaal won de otkobereditie van de schrijfwedstrijd 'De inspiratie van het woord', georganiseerd door het NRCV-programma Schepper&Co. De uitslag is zondag 4 oktober tijdens de uitzending bekend gemaakt. "Ik ben altijd een beetje jaloers, op die 'oude God' van het Oude Testament. Hij wandelt met Adam en Eva door Eden en dicteert zijn Geboden aan Mozes. God lijkt zo nabij, je kan hem zelfs aanraken. Of met hem in discussie gaan, zoals Abraham. Of tegen hem mokken, als Jona. Of met hem vechten, als Jacob. En net als Jacob komt niemand ongeschonden uit zo'n strijd. Ik ook niet. Maar ik toon mijn Godswonden en klaag door de straten van de stad: 'Wees niet langer ongelovig, maar gelovig'." Lees verder.
Maria-met-een-gordijntje ervoor
Column, Isidorusweb.nl, 25-08-09
Maria-met-een-gordijntje ervoor, het lijkt één of andere vage bedevaartsplaats op de Veluwe of Zuid-Limburg, maar het staat in Frankrijk. Mont-devant-Sassey is een gemeente in het Franse departement Meuse (regio Lotharingen) en telt 108 inwoners. De plaats maakt deel uit van het arrondissement Verdun. In dit dorpje ligt bovenop de heuvel het elfde eeuwse kerkje Notre Dame de Assumption, O.L.V. Tenhemelopneming. Het voorportaal bestaat uit een prachtige timpaan met links de 'heilige' van het Oude en Nieuwe Testament. Middenin staan scènes uit het geboorteverhaal van Jezus. Maria ligt schrijlings op een bank, klaar om Jezus het leven te schenken. De geboorte zelf is verborgen achter een gebeeldhouwd gordijntje. Lees verder.
Een ansichtkaart aan God
Zinweb.nl, 20-08-07
Lieve God, Ik schrijf je vanaf het graf van twee van je kinderen. Je kent ze wel, Heloïse en Abélard. Je hebt hen zelf naar elkaar toe gedreven. Je gaf een van je wijste kinderen, een theoloog nog wel, het oog voor de perfecte schoonheid van jouw dochter. Ze minden elkaar, nu liggen ze hier begraven. De begraafplaats Père La Chaise bracht hen weer bij elkaar, nadat waanzinnigen hen uiteen dreven. De grauwe regen van Parijs spoelt om hun lichaam, in de dood naar elkaar toereikend. Een man en een vrouw leggen bloemen op hun graf. Onder haar kleren huivert zij even. Ook hun liefde is verboden. Ze houden elkaar vast. Lees verder.
Dit verhaal won de 1e prijs in de jaarlijkse schrijfwedstrijd van Zinweb (28-09-07)
God in Frankrijk
Zinweb.nl, 26-07-06
De Sint Didier-kerk is een klein onogenlijk, romaans kerkje zoals er duizenden in heel Frankrijk zijn. Ze zijn zwaar verwaarloosd, altijd op slot en op een incidentele begrafenisdienst na is het er héél erg stil. De st.-Didier-kerk was wél geopend, zonder een spoor van dienstdoende pastoor of vrijwilliger. Toen ik naar binnenstapte, sloeg de vochtige lucht me al tegemoet. De enige ventilatie in het kerkje was een ingegooid glas-in-lood-raam, baldadig vernield door dronken mannen .
Lees het hele artikel.
|