|
Frank Bosman, spraakmakende theoloog
Interview, De Scherper, 15-06-11
Op 21 juni vindt in Amsterdam de ‘Nacht van de Theologie’ plaats. Op dat evenement wordt bekend gemaakt wie de ‘meest spraakmakende theoloog’ van Nederland in 2010 was. Je kunt stemmen via internet. In de shortlist, de top drie, bevindt zich ook de Vlijmenaar Frank Bosman, theoloog. Wij zochten de misschien meest spraakmakende theoloog van Nederland op en vroegen hem naar het ‘hoe en waarom’ van die verkiezing. Misschien meer een filosofenvraag dan een theologenvraag, vreesden wij. Maar het tegendeel bleek.
 Frank Bosman, 32 jaar, getrouwd met Mariëlle, wilde ooit eens priester worden. Daarvoor trok hij vanuit de Randstad naar ‘s Hertogenbosch om een priesteropleiding te volgen aan het befaamde Sint Janscentrum. Maar deze welbespraakte priesterstudent ontmoette in zijn eerste opleidingsjaar een roodharige Bossche schone en hij werd verliefd. Zoals Frank het zelf vertelt: “Kijk, verliefdheid overkomt je. Maar voor de relatie daar kies je voor. En dat deed ik. We zijn nu zo’n dertien jaar getrouwd en we hebben twee prachtkinderen.”
Eén vinger
Frank hoeft maar één vinger te krijgen en hij pakt je volle hand. Een simpele vraag is genoeg om hem grenzeloos aan de praat te krijgen. Hij is het midden tussen een gedreven docent en een begenadigd prediker. Vragen stellen is nauwelijks nodig. Frank vertelt verder: “Ik ben toen in Utrecht verder gaan studeren, theologie uiteraard. Uiteindelijk ben ik cultuurtheoloog geworden. Wat dat is? Ik vertel liever hoe ik dat zie. Als volgt: Wat mensen hier en nu lezen, waar ze zich mee bezig houden, naar welke films of soaps ze kijken, dat is allemaal cultuur. En in al die boeken, films, programma’s enzovoort zit ergens in de ondertoon een levensbeschouwing. Die levensbeschouwelijke aspecten van de cultuur, die analyseer ik.
Cultuurspiegel
Mijn analyses zijn een soort cultuurspiegel. Hier in Europa – en in Amerika - zijn al die verstrooide levensbeschouwinkjes altijd van christelijke aard en afkomst. Logisch. Daarom begrijpen wij beter Europese en Amerikaanse boeken en films (en games en popsongs) omdat wij ook groot gebracht zijn in een christelijke levensbeschouwing. En daarom begrijpen wij bijvoorbeeld Japanse of Koreaanse cultuuruitingen veel moeilijker. Althans niet in eerste instantie. Die mensen hebben een hele andere levensbeschouwelijke visie. Snap je?
Cultuurtheoloog
Enfin, ik werd dus cultuurtheoloog. Ik werkte voor het LUCE, een centrum voor religieuze communicatie in Utrecht. Ik werkte ook voor het Katholiek Nieuwsblad. En ik ben nu bezig met een groot promotieonderzoek. Naar het leven en het werk van de grote Duitse kunstenaar Hugo Ball, de grondlegger van het Dadaïsme, een extreme kunststroming in het begin van de vorige eeuw. Een boeiende man die zich eerst van het katholicisme afkeerde en het daarna weer omarmde. Hoe geloof en kunst samenvloeien. Ik hoop over twee jaar te promoveren.
Zelfbewuste benadering
Waarom ik graag de meest spraakmakende theoloog wil worden? "Ik ben niet uit de media weg te slaan. Ik laat me gelden op het internet. Enkele jaren geleden heb ik met mijzelf afgesproken dat ik, met alles wat ik te bieden heb, pontificaal in het voetlicht treedt als mens die wat te zeggen heeft. De markt van cultuur en theologie is rijp voor dit soort zelfbewuste benadering. Ik spreek in radio en tv programma’s, ik schrijf artikelen, ik twitter en ik blog als een bezetene. En ik ben publicist. Ik ben nu een boek aan het schrijven met als titel ‘Beelden van Hemel en Hel’. Dat gaat over hoe mensen worstelen met de paradox van de dood. Het is in feite een analyse van christelijke cultuurbeelden. Maar het gaat ook over die o zo boeiende christelijke spiritualiteit. Dat zei ik dus, mezelf als merk neerzetten.
Leven als kunstwerk
Ik zie mijn leven ook als een kunstwerk. Als theoloog, maar ook als filosoof, moet je je leven wel als kunstwerk beschouwen. Een kunstwerk dat nooit af is. Per slot van rekening zijn we geschapen naar Gods beeld en gelijkenis. Dan ben je toch al een kunstwerk. Dat betekent ook dat je de beeldvorming van het ander over jou gaat regisseren. En dat je jezelf moet durven laten zien in de vaste overtuiging dat je het waard bent om gezien te worden. Je moet houden van wie je bent en ook van wie je wilt zijn. Ook die Hugo Ball waar ik net over sprak die beschouwde zijn leven als een Goddelijk kunstwerk.”
Bron: Dit interview is gepubliceerd in De Scherper; tekst Hugo Brouwer; foto Hein Kunzler.
...
|
