|
Vriendschap: in-de-ander-zijn
Artikel, Perry Rhodan, 17-03-11
Vriendschap is een moeilijk begrip. 'De beste manier om een vriend te hebben, is er één te zijn,' is een vaak gehoord gezegde. Maar wat het betekent om iemand jouw vriend te noemen, dat blijft vooral een kwestie van tasten en aanvoelen. In de Duitse science fiction-serie Perry Rhodan wordt - zoals eigen is aan het genre - nog wel eens tussen de technische neus en de fantastische lippen door gefilosofeerd over de diepere laag van het menselijk bestaan, zo ook over vriendschap.
 In deel 451 (De Valse Goden) is opperregent Perry Rhodan samen met zijn vrienden en medewerkers naar een vreemde melkweg gereist om meer te weten te komen over de oorsprong van het menselijke ras. In de melkweg Gruelfin aangekomen, bergen ze de bijna dode galactische liedjeszanger Scholschowo. Hij is te ziek om te kunnen praten, maar zijn informatie is van onschatbare waarde voor de terraanse expeditie. Eén van de officieren aan boord van Rhodans ruimteschip Marco Polo, majoor Lokoshan, is op parapsychische basis in staat het onderbewuste van een mens te kopiëren. Het experiment gaat echter niet helemaal als gepland, en de ruimtevaarders komen niets concreets te weten. Dan ontspint zich een korte discussie tussen de 'mutant' Lokoshan en de opperregent:
Lokoshan: "Het zou jammer zijn als Scholschowo zou sterven. Voor mij is hij zoiets als een tweeling broer." de opperregent keek de Kamashiet verwonder aan. Toen zei hij berispend: "Dergelijke bindeingen kun je je niet permitteren, majoor. Ik begrijp natuurlijk dat het niet ongemerkt aan je voorbij gaat als je voor een tijd als het ware iemand anders bent, maar je moet nooit resten daarvan in jezelf achterlaten. Onze kosmopsychologen en parapsi-ingenieurs hebben genoeg middelen om na elk van je acties resten van de vreemde geest te verijderen." "Dat zou ik zelf kunnen, sir. In principe doe ik dat ook. Maar er zijn wezesn met wie ik uit vrije wil een psychische binding cultiveer en..." "Ik begrijp het," onderbrak Perry Rhodan hem. "Je hoeft het niet verder uit te leggen. Ieder intelligent wezen heeft recht op gevoelens als sympathie en vriendschap en op daaruit voortkomende verbindingen. Voor zover je dat uit vrije wil, doet, gaat het mij niet aan."
Vriendschap wordt hier heel kort gedefinieerd als een stuk van een andere ziel die in jou is blijven 'plakken'. Lokoshan voelt zich in vriendschap met de bewusteloze Scholschowo verbonden, omdat een fractie van diens bewustzijn zich in de mutant genesteld heeft. Dat klinkt vreemd in de oren, ook voor de opperregent, maar zodra het woord 'vriendschap' valt, vallen de schellen van de ogen. Het gaat bij alle vriendschappen zo, zegt de auteur van deel 451 Clark Darlton ons. En hij heeft gelijk. Als je echt van iemand houdt, of het nu een man of een vrouw is, je partner, je maatje of je kind, hij of zij 'blijft' in je hart, ook als je niet fysiek bij elkaar in de buurt bent. 'Ik draag jou met me mee,' zegt de echte romanticus tegen zijn minares.
Op de een of andere rare manier associeer ik dit vriendschapsbegrip met de eucharistie. Maar ja, ik ben dan ook een katholiek theoloog, en die hebben daar al snel last van. Jezus zegt tot zijn vrienden op het meest intieme moment dat hij volgens het Nieuwe Testament met hen gedeeld heeft: eet van dit brood, het is mijn lichaam; drink van deze wijn, het is mijn bloed. Hoe je ook verder mag denken over de presentia realis, de aanwezigheid van Christus in brood en wijn, dit oeroude gebaar van eten, brengt God in rituele zin 'in' je. Je brengt een stuk van God en zijn liefde in je eigen persoonlijkheid binnen: een stukje van zijn ziel verankert zich in de jouwe, zoals jou ziel ooit voortgekomen is uit zijn goddelijke ziel.
Het sacrament van vriendschap: je deelt je eigen ziel en lichaam met de ander, en een klein stukje blijft daarvan in je eigen ziel achter.
...
|
