Het sciencefiction-genre is als geen ander soort vehaal in staat om de lezer bescheidenheid bij te brengen tegenover de grootsheid van het universum. Perry Rhodan #157 vat het mooi samen. Het deel is geschreven door Carl Darlton, die van het schrijverscollectief een van de meest filosofisch aangelegde is.
"Een omwenteling aan de rand van de Melkweg duurt bijna exact vierhonderdachtenzestig miljoen jaar. De aarde zou er samen met de zon en al zijn planeten slechts de helft van die tijd over doen om eenmaal -een baan om het centrum van de Melkweg te beschrijven en terug te keren naar hun oude plaats.
Naar hun oude plaats, maar niet naar dezelfde plaats. Want ook de Melkweg draait niet alleen maar om zijn as, maar volgt tegelijkertijd ook de algemene vluchtbeweging van alle Melkwegen.
Zelfs de mens, die zich voortbeweegt over het oppervlak van de aarde, is onderhevig aan deze wet. Hij loopt - dat is de eerste van zijn bewegingen. Op de tweede plaats ondervindt hij de invloed van de wenteling van zijn planeet om zijn eigen as, waardoor hij met een snelheid die iets hoger
ligt dan de snelheid van het geluid
rondom de evenaar wordt gedragen. Omdat de aarde een cirkel beschrijft om de zon, doet hij ook mee aan deze beweging - ongeveer dertig kilometer per seconde. En tenslotte draait de zon en daarmee zijn stelsel rondom de kern van de Melkweg."
Darlton laat daarop de commandant van een onderzoekskruiser denken:
"Onze onderzoeksvloot is uniek in de Melkweg. Niemand heeft iets gelijkwaardigs te bieden. In ieder geval niemand die wij kennen.
Degenen, die wij niet kennen, moeten we opsporen. Dat is onze taak. We hebben er velen gevonden, vreemde rassen op onbekende planeten. Met iedereen die daarin geïnteresseerd was, namen wij contact op. De mensachtigen zijn de kroon op de schepping - in ieder geval tot nu toe."
Je kan natuurlijk op je vingers uittellen dat deze ambitieuze en arrogante commandant nog in hetzelfde deel flink op zijn neus zal kijken. In het deel "Explorer in Nood" komt de mens inderdaad in contact met wormachtig intelligent leven, die een techniek hebben opgebouwd die alles wat de mens bereikt heeft, in de schaduw stelt. Mooi lesjes in nederigheid.
Op alle pagina's is een disclaimer van toepassing.
Lees ook de systeemberichten.
Deze site wordt niet gesponsord, noch door reclame financieel ondersteund.
Overgenomen teksten zijn van de eigenaar van deze site zelf of noemen hem bij name.
Het sciencefiction-genre is als geen ander soort vehaal in staat om de lezer bescheidenheid bij te brengen tegenover de grootsheid van het universum. Perry Rhodan #157 vat het mooi samen. Het deel is geschreven door Carl Darlton, die van het schrijverscollectief een van de meest filosofisch aangelegde is. 
