Over Atlantis, Lemuria en ‘rassenleer’
Artikel, Perry Rhodan, 17-02-10
Perry Rhodan beschrijft twee eerdere galactische beschavingen op aarde: Atalntis en Lemuria. Beide namen komen voor in het werk van de beroemde 19 e eeuwse esoterica Madame Blavatsky. Haat theoriën betreffen ook ‘ras’ en ‘raszuiverheid’, begrippen die in Europa sinds ’40-’45 zeer besmet zijn geraakt. Toch zijn de eerste delen van Perry Rhodan zeker niet geheel vrij van raciaal denken.
In de science fiction-serie Perry Rhodan wordt langzamerhand duidelijk dat de huidige mensheid (de ‘Terranen’) niet de eerste beschaving is die op onze aarde rondloopt. Rond 8000 voor christus werd de aarde bezocht door het volk van de Arkoniden. De geleidelijke kolonisatie van de aarde concentreerde zich op het werelddeel Atlantis, dat helaas door een vijandelijke macht totaal werd vernietigd. De mensen kruipen op dat moment nog in holen rond. Veel later in de Perry Rhodan-serie wordt duidelijk dat de aarde veel eerder ook al een intergalactische beschaving had gekend. Tot hun vernietiging ergens in 50.000 voor christus leefde de Lemuriërs op aarde. Daarom worden zij ook wel de ‘eerste mensheid’ genoemd.
Dit idee van vergane menselijke beschavingen of ‘rassen’, en het gebruik van de namen Atlantis en Lemuria duiken al eerder in de geschiedenis op, namelijk in de werken van Madame Blavatsky, oprichtster van het Theosofisch Genootschap. Een kleine verkenning.
Esoterische revival
Het einde van de 19e eeuw maakt een revival van spiritisme, occultisme en esoterie mee. Aan deze revival zijn vele grote namen verbonden, met name Rudolf Steiner en Madame Blavatsky (1831 - 1891). Haar reizen naar o.a. India en Egypte, de aan haar toegedichte gave van helderziendheid en haar interesse in het Amerikaans spiritualisme leidden in 1870 tot de oprichting van het Theosofisch Gezelschap. De Theosofie als zodanig is veel ouder dan de versie van Blavatksy en is feitelijk een nieuwere versie van het eeuwenoude Hermetisme. Deze vorm van Esoterie is ontstaan in het Alexandrië van het begin van onze jaartelling. Hermetische geschriften worden veel al toegeschreven aan de god Hermes Trismegistus (de ‘driewerf grote Hermes), in het Egyptisch de god Toth.
Religieuze melting pod
Blavatsky’s Theosofie is dus zozeer origineel als wel erg ‘eclectisch’: zij mengt christendom, esoterie, hindoeïsme en joodse wijsheid door elkaar heen. In haar eerste boek, ‘Isis Unveiled’ steekt ze stevig van wal tegen rationalisme en de materialistische cultuur van het Westers kapitalisme. Dit soort stemmen kennen we tot op de dag van vandaag. In haar boek combineert ze allerlei noties over pagane mythologie, mysteriegodsdiensten, gnostiek en hermetica met Renaissance-wetenschappers (die nog gebruik maakten van Alchemie, Magie en Astronomie), Rozenkruisers en andere geheime genootschappen. Ook dit soort ideeën kennen we tot op de dag van vandaag. Enkele critici van Blavaktsy hebben aangetoond dat haar werk voor een groot deel bestaat uit letterlijke citaten uit andere geschriften over exotische religies, demonen, Vrijmetselarij en spiritisme.
Mysterie
Blavatksy had een grote passie voor Egyptische mythologie en mysterieën. Ze werd hierin sterk beïnvloed door Sir Edward Bulwer Lytton, vooral bekend als auteur van ‘De Laatste Dagen van Pompei’, o.a. over de inpact van de Isis-godsdienst in het keizerlijk Rome. Hij schreef later boeken als ‘Zanoni’ (1834), ‘A Strange Story’ (1862) en – belangrijk – ‘The Coming Race’ (1871). In ‘Isis’ en ‘Race’ beschreef de Engelse lord over esoterische initiatie, geheime genootschappen e.d. Nadat Blavatsky haar hoofdkwartier had verplaatst naar India (1879) kreeg haar Theosofie een meer systematische vormgeving. In Madras schreef zij haar tweede ‘besteller’, ‘The Secret Doctrine’ (1888), waarin ze allerlei wetenschappelijke feiten mengt met hindoeïstische motieven. Haar boek werd gepresenteerd als een commentaar op de ‘Stanzas van Dzyan’, een religieuze tekst uit een onderaards klooster in het Himalaya-gebergte. De juiste locatie van het klooster is uiteraard geheim. Het eerste deel (‘Kosmologenesis’) gaat de oorsprong van de kosmos. Het universum zelf komt voort uit God zelf via allerlei tussenstapjes als tijd, licht en materie. De goddelijke kracht zou zich manifesteren in zonne-energie en elektriciteit.
Stamrassen
Haar tweede deel (‘Anthropogenesis’) gaat over de verhouding tussen mens en de kosmos. De kosmos evolueert in oneindige cycli van beschavingen. In elke cyclus komen zeven ‘stamrassen’ voor. De cyclus wordt gekenmerkt door een geleidelijk spiritueel verval van de eerste naar de vierde beschaving (ras), waarbij het vierde een soort absoluut dieptepunt vormt. Vanaf het vijfde tot de zevende ras zit er weer een stijgende lijn in. De mensheid – zo stelt Blavatsky – bevindt zich in de vierde kosmische cyclus na de schepping van het universum. Het vijfde ‘stamras’ in deze cyclus zijn de Ariërs. De Ariërs werden vooraf gegaan door de Atlantiërs. De mythe van het verzonken werelddeel komt van Plato; zo heeft de Theosofie stiekem veel neoplatoonse invloeden. De Atlantiërs werden weer voorafgegaan door ‘proto-menselijken’: de ‘Astralen’, de ’Hyperboreanen’ en de ‘Lemuriërs’.
Bloedzuiverheid
Het lijkt allemaal erg onschuldig wat Blavatsky hier geschilderd. En dat was het natuurlijk ook. Critici toen en nu moeten vooral erg lachen om haar ideeën over verloren gegane beschaving als Atlantis. Toch staat Blavatsy zonder het te weten aan het begin van een bepaalde denkrichting. Blavatksy had een spirituele bekering van de gehele mensheid op het oog als zij spreekt over uitverkoren rassen, en zuiverheid van lichaam, bloed en geest. Maar zoals iedereen weet zijn deze termen een aantal decennia later ook door de Nazi’s en hun ideologen gebruikt. Blavatsky’s gedachten over ‘Ariërs’, elitaire priesterschappen’ en ‘bloedzuiverheid’ zouden korte tijd later gebruikt worden om concentratiekampen en een genocide van ongekende afmeting te verdedigen. Blavatsky zelf valt hierin niets te verwijten, het zijn anderen die met haar ideeën op de loop gaan. Toch zijn ook de eerste delen van Perry Rhodan (grofweg de eerste honderd delen) uit 1961 tot 1963 ook een duidelijk fascinatie met het idee ‘ras’ te bespeuren. Een steeds terugkerend thema, voornamelijk in de mond en gedachten van de Arkonide Crest en Thora gelegd, is de (al dan niet vermeende) superioriteit van het menselijke ras ten opzichte van alle andere rassen in het universum.
U-Boot-ingenieur
Dit idee werd vooral door auteur K.H. Scheer uitgedragen. Dat hij een ex-U-Boot-ingenieur was, maakte dit begrip nogal politiek onhandig. Al vrij snel werd deze pretentie afgezwakt en vooral losgekoppeld van het ‘besmette’ begrip ‘ras’. De Terranen komen in de loop van de eeuwen honderden andere galactische volkeren tegen die op vele terreinen beter ontwikkeld zijn, zowel technisch als moreel. Het enige dat de Terranen blijft onderscheiden, aldus het schrijverscollectief, is de gave om deze kennis zich snel eigen te maken en voor eigen gebruik in te zetten.
Op alle pagina's is een disclaimer van toepassing.
Lees ook de systeemberichten.
Deze site wordt niet gesponsord, noch door reclame financieel ondersteund.
Overgenomen teksten zijn van de eigenaar van deze site zelf of noemen hem bij name.