Laat Balkenende zijn christelijke overtuiging uiten
Ingezonden brief, NRC Handelsblad, 10-02-08; Isidorusweb.nl, 11-02-08
Balkenende heeft zich de ergernis van coalitiegenoot PvdA op de hals gehaald met zijn optreden in christelijke programma ‘The Hour of Power’. “Zonder geloof kan je niet functioneren,” aldus de premier. De PvdA vraagt zich af of de scheiding kerk – staat niet in het geding is. Iedereen is echter gerechtigd om zijn (religieuze) inspiratie te uiten, ook een minister-president.
Zondag was Jan Peter Balkenende te gast in het programma Hour of Power op RTL 5, een programma rond de kerkdiensten van dominee Schuller, die worden gehouden in de Crystal Cathedral in Los Angeles. Balkenende praatte over zijn geloof en hoe dat inwerkt op zijn dagelijks leven en de politiek. Hij zei daar onder ander “'Zonder geloof kun je niet functioneren. Dat hoef ik de mensen hier niet uit te leggen.'' Coalitiegenoot PvdA wil bij monde van Tweedekamerlid Jeroen Dijsselbloem opheldering over Balkenende’s optreden. 'Is het uw overtuiging dat mensen die niet geloven niet kunnen functioneren'', schrijft Dijsselbloem in schriftelijke vragen. Hij wil ook uitgelegd zien hoe de uitspraak van de premier past bij het principe van scheiding tussen kerk en staat. Critici vallen ook over het feit dat de premier niet in de kerk te Los Angeles was, was in het Catshuis, de ambtswoning van de premier. En hij werd ondertiteld als ‘minister president’.
De ophef die onder andere Dijsselbloem verwoordt, is begrijpelijk, maar tegelijkertijd onzinnig. En wel om twee redenen. Ten eerste is in dit land iedereen gerechtigd om zich publiekelijk rekenschap geven van zijn al dan niet spirituele of religieuze inspiratie. De vrijheid van meningsuiting geldt ook een politicus, zelfs als het de minister-president is. Andere politici beroepen zich even gemakkelijk op Ghandi, Nelson Mandela, Martin Luther King of andere politieke of religieuze iconen. Zij worden hier niet op aan gesproken, maar als de christelijke Balkenende dit wel doet, wordt hij afgeserveerd. Daar komt bij dat de roep om sterke leiders, die daadwerkelijk een boodschap te vertolken hebben, geregeld in het publieke debat gehoord wordt. Wederom: laat Balkenende zijn gang gaan.
Dijsselbloem en consorten zijn bang dat de scheiding Kerk – Staat in het geding zou zijn. Dat is niet het geval. Deze scheiding is bedoeld om de burger te vrijwaarden van overheidsbemoeienis wat betreft zijn of haar geloofsovertuiging. Iedereen mag zijn geloof beleven en belijden, zolang de publieke orde niet in het geding is. En op basis van de jurisprudentie geven Nederlandse rechters hier zeer veel ruimte voor. Zolang Balkenende en zijn ministers gelovigen van een bepaalde soort niet voortrekken of juist discrimineren, is er staatsrechtelijk niets aan de hand.
De formulering “niet kunnen functioneren zonder geloof” klinkt voor velen aanmatigend, maar is vanuit de gereformeerd-christelijke achtergrond van de MP wel te begrijpen. Hij put de energie om zijn loodzware baan te kunnen dragen voor een belangrijk deel uit zijn persoonlijk geloof in God. Los van het feit of gelovigen nu wel of niet beter kunnen funtioneren dan ongelovigen, laten we daar geen staatsrechtelijk issue van maken. Laten we in dit land er niet toe over gaan om elkaar, politicus of niet, aan te vallen op persoonlijke overtuigen en inspiraties, en daar politieke consequenties uit te trekken.
De enigen die over Balkenende’s optreden iets te zeggen hebben - dat ongetwijfeld ook zullen doen – zijn de kiezers. Die zullen over drie jaar zijn zegje doen over Balkenende en zijn christelijke inspiraties.
Bron: Dit artikel is in ingekorte vorm gepubliceerd in NRC Handelsblad.
De complete tekst is gepubliceerd op Isidorusweb.nl.
...
|
