|
 Right Here Right Now -
Raffaëla
 Bekijk de clip.
 Lees de lyrics.
"Right here, right now, nothing is impossible." Ik mis een beetje de donker-als-de-nacht-romantiek in deze jaren-zestig-love-song, een beetje leven-zo-herkenbaar-dat-het-pijn-doet in dit suiker-zoete, gestroomlijnde, gehypte, van zoveel-positieve-energie-dat-ik-doorbrand-liedje.
Raffaëla is de winnaar van Idols 2006. Tijdens de finale begin maart versloeg zij haar laatste concurrente Floortje met 58 procent. Naast een aantal covers brachten de zangeressen in de finale het lied Right here, right now, ten gehore. Raffaëla heeft het nummer ook als single uitgebracht. Inmiddels (nog geen maand later) heeft haar liedje platina gehaald (meer dan 35.000 verkochte exemplaren). "Ik heb echt alles gegeven wat ik in me had. Voel me nu geweldig", aldus de jonge winnares. "Het ging ontzettend goed en het was voor mij de beste avond tot nu toe." Het nummer is niet helemaal nieuw overigens: bij de Zweedse finale in 2005 is het nummer ook als het finalelied gebruikt.
Geen enkele moeite
Het is een heerlijke song om naar te luisteren, je hoeft er geen enkele moeite voor te doen. De melodie en de tekst (voor zover daar sowieso naar geluisterd wordt) glijden als een zoute haring door je muzikale strot. Het heeft alle ingrediënten om een megahit te worden: simpele melodie, een gepushte en gehypte zangeres en een tekst die qua diepgang lijkt op het drooggevallen slootje bij ons achter. De inhoud van de tekst laat zich nog het beste parafraseren als: blond, topless meisje komt goedgeschapen, geëpileerde halfgod tegen tijdens de zonsondergang op een Californisch strand. Ze kijken samen naar de ondergaande zon en het leven is hééérlijk.
Okee, okee, ik lijk misschien wat cynisch. Ik ben de leeftijd van de doelgroep van Idols al lang gepasseerd, maar ik ben nog niet zo oud dat mijn dochter er weer wel invalt. Okee, okee, we kijken even wat langer naar de tekst van Right here, right now.
"Neem mijn hand en loop met me mee //
Ik wil je laten zien wat ik voel //
Wat er aan de hand is binnen in mij"
Op zich lijkt dit stukje veelbelovend. De ik-figuur die het lied zingt, geeft aan dat zich diep in haar allerlei processen aan de gang zijn, die ze graag, met de degene voor wie zij dit lied zingt, wil delen.
"Weet je dan niet dat je me veranderd hebt //
Weet je dan niet dat al mijn wensen vervuld zijn //
Jij bent mijn engel, nu wil ik alles voor jou doen."
De spanning bouwt zich op: haar geliefde heeft haar veranderd, in hem zijn al haar wensen in vervulling gegaan. In haar engel zijn al haar wensen vervuld, en nu wil ze hetzelfde terug doen. Ik ben benieuwd!
"Hier en nu // niets is onmogelijk //
Hier en nu // ik rijd op een wonder //
Ik zie je gezicht // ik voel je liefde //
En er is niets dat ik kan doen // hier en nu."
Now!
En hier volgt dan een knap stukje onzin. Ze zingt dat er nu niets onmogelijk is om twee regels later te zeggen dat er niets is dat ze doen kan. Klinkt tegenstrijdig. Terwijl ze op een heus mirakel rijdt als een volleerde amazone ziet ze in het gezicht van haar engel de liefde van haar leven. Hier en nu nog wel. Deze poëzie doet me denken aan de Vodafone-reclame campagne, die het land maandenlang geterroriseerd heeft. De hele campagne focust op de slogan: now! (met uitroepteken). En dan maar mopperen dat "de jeugd van tegenwoordig" nergens meer op kan wachten. Vind je het gek dan als jongeren (en ook volwassen trouwens) geen geduld meer kunnen opbrengen als er van alle kanten op je wordt aangedrongen dat je vooral NU moet kopen, NU moet lenen, NU moet genieten. Kredietverstrekkers en andere parasieten doen zich te goed aan het gevoel dat je ALLES moet hebben, EN WEL NU! Het is <vloek><vloek> immers een recht, een recht op geluk. En dat recht is NU opeisbaar! Geluk is geen recht, maar iets dat je toevalt.
Okee, ik dwaal wel een beetje af van het liedje nu, maar ik word plots ook iets positiever als ik doorlees. Er lijkt een relativering te volgen van het "hier en nu".
"Het lijkt wel gisteren, yeah //
Dat je binnen mijn raam passeerde //
(sorry, maar het Engels is echt onbegrijpelijk nu)
Jouw beeld werd gevangen in mijn oog, yeah //
Je hebt me altijd al gekend //
Iets maakte dat je je naar me toe keerde //
In een hartslag wist ik mijn bestemming"
Oef, klinkt al iets beter (met de nadruk op iets). Haar engel passeerde haar op een dag en bam! daar is de liefde. Iedereen kent de verpletterende indruk van een love at first sight. Maar die tekst weer: "je passeerde binnen mijn raam" en "jouw beeld werd gevangen in mijn oog". In het Engels klinkt het iets beter, maar dan nog: "you passed inside my window" en "your vision got my eye". En welke diepere betekenis ik er ook aan probeer te geven, het lukt me van geen enkele kant.
Hier en nu
Na de herhaling van het eerder al afgekraakte refrein, volgt de niet veel betere bridge.
"Nu en voor altijd //
Zal jij degene zijn van wie ik hou //
Zal jij degene zijn waar ik me naartoe wend."
In combinatie met het eindeloos herhaalde "hier en nu" lijkt deze belofte wel erg los-vast. Ze zingt dat ze voor altijd van haar geliefde zal blijven houden, net zoveel als ze nu doet. Ten eerste lijkt me dat erg ongezond, het is immers de bedoeling in elke normale relatie (wil ie blijvend en vruchtbaar zijn) dat je je gevoelens ontwikkeld. Als je altijd in de draaiende-magen-en-drogen-tongen-fase blijft hangen, vrees ik het ergste voor je geestelijke gezondheid. Ten tweede lijkt het me op zijn minst erg inconsequent om eerst het hier en het nu te verheerlijken en vervolgens toe te voegen dat dit "nu" altijd zo zal blijven. Het nu kan niet worden vastgehouden: na de zonsondergang op het strand volgt de koude nacht. En als je mazzel hebt, volgen er meer warme zonsondergangen, maar ook altijd lange en koude nachten.
Sound of Music
Mijn God, ik klink als een ouwe lul. Nog geen dertig en je treedt de liefde met zoveel realisme tegemoet dat ie er bijna van dood gaat. Cupido houdt niet van nadenken en Venus is niet de godin van het vooruit plannen. En als ik zelf terugdenk aan de periode dat ik verliefd werd op mijn vrouw, dan herken ik de gevoelens die Rafaëlla verwoordt. Maar ik mis de gevoelens van onzekerheid, van eindigheid, van het niet-zeker-weten. In andere woorden: ik mis een beetje donker-als-de-nacht-romantiek in deze jaren-zestig-love-song, een beetje leven-zo-herkenbaar-dat-het-pijn-doet in dit suikerzoete, gestroomlijnde, gehypte, zoveel-positieve-energie-dat-ik-doorbrand-liedje.
Omdat deze site van Geert-Meike.nl de bedoeling heeft om toch iets theologisch relevants op te merken over de besproken liedjes, doe ik een laatste poging. Als de zangeres zingt dat haar geliefde haar raam in binnengekomen/geklommen/gestapt (hoe je dat fysiologisch ook voor je moet zien) id, moet ik gelijk denken aan een scène uit de musical The Sound of Music. Niemand kent deze mierzoete musical over een non Maria die verliefd wordt op een mopperende, rijke weduwnaar in de periode net voor de Tweede Wereldoorlog. En de musical is eigenlijk net zo suikerzoet als Right here, right now. Niet te min staat er een citaat in, die ik wel wil delen:
Als Maria van haar moeder overste te horen krijgt dat ze echt niet geschikt is voor het kloosterleven (en dat is ook zo want ze is tot over haar oortjes verliefd op die mopperende bullebak van een weduwnaar) roept de eerste iets uit in de trant van: "Zo wreed kan God toch niet zijn. Gooi me er niet uit, Moeder, alsjeblieft." De wijze über-non antwoordt dan met zoveel wijsheid dat ik er jaloers op ben: "Als God ergens een deur dicht doet, opent hij ergens anders een raam."
Maria ontsnapt uit het raam naar haar geliefde bullebak, ze trouwen en moeten bijna direct vluchten voor de oprukkende Nazi's. Niets over van über-zoete romantiek. Ik hoop dat Raffaëla niet door een raam heenstapt dat op de achttiende verdieping van het leven blijkt te hangen…
Bron: Deze 'popexegese' is eerder gepubliceerd op het weblog Geert-Meike.nl van de Katholieke Theologische Universiteit (KTU) te Utrecht.
...
|
