 Unwritten - Natasha Bedingfield
 Bekijk de clip.
 Lees de lyrics.
"I am unwritten, I'm just beginning. Staring at the blank page before you. Open up the dirty window. Let the sun illuminate the words that you can not find." Een verlangen naar inspiratie, verlichting, een gebed van een theoloog.
Deze tekst gaat over het krijgen van inspiratie (“the pen's in my hand, ending unplanned”). Die krijg je niet door achter je bureau op je kamer te blijven zitten. Laat de zon naar binnenkomen om je te verlichten, voel de regen op je huid (“Feel the rain on your skin”).
De tekst gaat over het schrijven van een tekst. Die tekst komt niet zomaar uit je pen vloeien: “Let the sun illuminate the words that you can not find (…) Reaching for something in the distance.” Je verlangt naar iets dat nét buiten je bereik ligt.
Deze tekst gaat wat mij betreft ook over theologie. Als theoloog kom je ook niet verder door alleen maar tussen de stoffige boeken in een slecht verlicht studeerkamertje te zitten. Theologie gaat over het leven, de liefde, over God. En je vindt liefde noch God als je je ramen dicht houdt.
In de woorden van Natasha Bedingfield vind ik mijn inspiratie:
verlicht mijn verstand dat zo weinig weet en zo veel weten wil,
over landen, woorden en wijsheid zo oneindig ver weg,
open mijn mond dat ik de woorden drinken kan.
Vandaag begint ook mijn boek,
in ieder geval de eerste pagina,
nu ja, de eerste zinnen dan.
Maar eerst naar buiten: het regent!
Bron: Deze 'popexegese' is eerder gepubliceerd op het weblog Geert-Meike.nl van de Katholieke Theologische Universiteit (KTU) te Utrecht.
|
